شورای شهر ، محل آزمون و خطا نیست

تاریخ انتشار خبر : ۹۱/۱۲/۲۷

انتخاب شهردار،نظارت بر حسن اداره امور مالی شهرداری و کلیه سازمان ها ، بررسی و شناخت کمبودهای حوزه انتخابیه ، تهیه طرح ها و پیشنهادهای اصلاحی و راه حل های کاربردی در این زمینه ها و برنامه ریزی در خصوص مشارکت مردم در انجام خدمات اجتماعی ، اقتصادی ، فرهنگی و آموزشی گوشه هایی از وظایف شورای شهر است.
اما آیا تنها باید شوراها در وظایف و مرتبه آنها خلاصه کنیم؟ مطمئنا این طور نیست. اولین نکته قابل ملاحظه در تشکیل شوراها این است که ریشه راه حل ها در خصوص مشکلات هر منطقه می تواند از دید ساکنین و نخبگان آن منطقه بهتر کشف شود. اما نکته دیگر برای روی کار آمدن شوراها این است که نهادهایی برخواسته از مردم عادی اند ، افرادی که می توانند وارد ساز و کار تصمیم گیری شوند و از این رهگذر با مشکلات مسئولان آشنا شوند. این مساله سبب می شود مردم درک صحیحی از دشواری های فرآیند اداره کشور بدست آورند. اما از دلایل مهم روی کار آمدن شوراها ، خارج شدن تصمیم گیری در مورد شهرها است. چون تصمیم گیران کلان احاطه کاملی بر مشکلات تمام شهرها ندارند ، این امر می تواند منجر به اتخاذ تصمیمات بعضا نادرست و غیر منطبق با شرایط محیط شود ، بنابراین اگر تصمیم گیری در خصوص شهر به اهالی آنها سپرده شود ، فرآیند تصمیم گیری و اجرای آن با دقت و سرعت بیشتری انجام خواهد شد . فراموش نکنیم که نظام جمهوری اسلامی ، حکومتی برآمده از خواست مردم است که مسئولان آن ، توسط خود مردم انتخاب می شوند . بنابراین شورای شهر نیز برآمده از خواست مردم و برای حمایت از مردم تشکیل می شوند . اما مردم باید چه نگاهی به منتخبان داشته باشند ؟ در واقع این سوال مطرح است که شوراها جایگاه حضور چه اشخاصی است ؟ برخی ها حضور افراد برجسته بازار را از مهم ترین نیازهای شورای شهر و روستا می دانند چرا که همواره فعالان بازار نقش سازنده ای در تحکیم روابط اجتماعی ، تقویت فرهنگ و بهبود وضعیت اقتصادی ایفا کردند.
خیلی ها نیز تجربه مدیریتی ، برنامه ریزی و نظارت در حوزه های مختلف را جزو مهم ترین شاخصه های فرد منتخب در نظر می گیرند.
بعضی ها نیز آگاهی به علوم و فنون مهندسی نظیر مهندسی راه و ساختمان ، مهندسی شهر سازی و مهندسی ترافیک با توجه به عضویت منتخبین در کمیسیون های عمرانی شهرداری از قبیل کمیسیون ماده ۱۰۰ و ….را مهم ترین و اصلی ترین و کاربردی ترین شاخصه فرد منتخب می دانند.
برخی اهل حلم و تدبیر را می پسندند. خیلی ها نیز شجاعت افراد برای از نافع مردم شهر را ملاک قرار می دهند. در نهایت توان رایزنی ، انتقاد پذیری ، تقوا ، درستکاری و امانت داری را معیارهای انتخاب می بینیم.
متاسفانه بعید نیست که در کنار تمام این معیارهای منطق پسند ، بحثهای قومیتی و خویشاوندی و رابطه ای نیز جریان پیدا کند در حالی که شایستگی نباید در هم خون بودن و صاحب نفوذ بودن افراد خلاصه شود.
یادمان باشد که بناست از میان صدها و ده ها هزار شهروند تعداد چند نفر را انتخاب کنیم تا شهرمان را از طرف ما اداره کنند. شورای شهر محل آزمون و خطا نبوده و جایی برای اشتغال نیست.

محمد جواد مبینی
فارغ التحصیل مهندسی عمران
عضو سازمان نظام مهندسی ساختمان مازندران
عضو کانون مهندسین نکا