** شهرسازی ما مایه سربلندی نیست.**

شهرنشینی و به تبع آن شهرسازی با سرعت روزافزونی در حال پیشرفت است و شاهد رشد و گسترش شهرها هستیم ، سوالی که در اینجا مطرح می شود این است که چقدر شهر سازی های ما منطبق بر اصول و قواعد مورد قبول شهرسازان است ؟
** شهرهای ما چقدر معرف هویت ما هستند؟
شهرهای گذشته ما با ساختار و بافت های همگون و نسبتا سنتی ، مطابق با شرایط اقلیمی ، نیازها و عقاید مذهبی مردم شکل گرفته بودند و نوعی تعادل و توازن میان صورت و محتوا وجود داشت . در واقع بنایی وجود نداشت که از ساخت فرهنگی و عقیدتی مردم و شهروندان و کالبد و بدنه شهر تاثیر نگیرد ، اما امروز ، روند شتابان تغییرات دنیای مدرن در عرصه های اقتصادی ، اجتماعی ، فرهنگی و معماری از یک سو و سیل ایده ها و طرح های جدید در طراحی و معماری از سوی دیگر موجب شده که سیمای امروز شهر ما نه آن هماهنگی و هم سخنی گذشته را حفظ کرده و نه ترکیب موزون و ساختار تعریف شده و معنادار مدرن در آن پرورش یافته است.
** میزان موفقیت ما در ساخت شهرهای جدید
شهرهای جدید اجتماع های برنامه ریزی شده ای هستند که در پاسخ به اهداف از پیش تعیین شده ایجاد می شوند. این اجتماع که قرار است به صورت خود اتکا و با جمعیت و مساحت مشخص ، با فاصله ای معین از مادر شهر و همچنین برخوردار از تمام تسهیلات لازم برای یک محیط مستقل به وجود بیاید ، برای تمرکز زدایی کالبدی اقتصادی و اجتماعی در ناحیه شهری شهرهای بزرگ طراحی شده تا با وجود جاذبه نزدیکی به شهرهای بزرگ ، جمعیت مازاد تشویق به خروج از مادر شهر شوند. البته فقدان تمرکز بین بخش های خصوصی و دولتی ، ناکافی بودن سیستم مالی برای تضمین سرمایه گذاری ، عدم برآورد دقیق هزینه ها برای کسب امکانات در بازار و …… ، فقدان هماهنگی بین مدیریت شهرها و برنامه های مربوط به حمل و نقل ، عدم توجه به جنبه های تاریخی و هویتی شهروندان ، موجب اختلال در وضعیت روانشناختی ساکنین شده و عامل تنش های فرهنگی ، قومی و تاریخی گردیده است. امروز می بینیم که کارکردهای شهری ناقص شهرهای جدید ، به رغم کمک های متعدد نمی تواند همانند شهر مادر باشد ، زیرا جذابیت های خاص آن را ندارد. شهرهای جدید به راحتی نمی توانند خود را تکمیل کنند و مجبورند به عنوان شهر اقماری و وابسته در کنار شهر متروپل قرار گیرند.
** شهرهای ما تا چه اندازه منطبق بر اصول و قواعد شهرسازی است ؟
شهرسازی ما امروز روند خاص خود را طی می کند. نظام مدیریتی ، ابزارعهای قانونی ، رویکردها ، روش ها و ….. اغلب بدون توجه به زمینه های بومی ، سیاسی ، فرهنگی ، افتصادی ، تاریخی و ….. کشور هستند. نگاه غیر مهندسی و مکانیکی به شهر و شهرسازی متاسفانه هنوز هم ، پس از سال ها تجربه ناموفق ادامه دارد . شهر و شهر سازی امروز ما متاسفانه نه غنا و ظرفیت های افتخار بر انگیز ملی هکچون گذشته را دارد و نه در تقلید از شهرسازی غربی به جایی رسیده است.

((محمد جواد مبینی))
فارغ التحصیل کارشناسی مهندسی عمران
عضو سازمان نظام مهندسی ساختمان،نمایندگی نکا و عضو کانون مهندسین نکا

دیدگاه های این مطلب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *