«نعمت علیمیرزایی» قهرمانی که با بخشیدن جان، جاودانه شد+عکس +ویدئو
حجتالاسلام بهروز منصوری در نخستین شب مراسم تدفین جوان جانبخش نکایی، مرحوم نعمت علیمیرزایی، با تجلیل از تصمیم بزرگ و انساندوستانه خانواده این جوان، گفت: نعمت رفت، اما با بخشیدن اعضای بدن خود ثابت کرد انسانیت هنوز نمرده است؛ او بخشید و رفت، اما برای همیشه ماندگار شد.
به گزارش نیکاخبر، حجتالاسلام بهروز منصوری در جمع پرشور مردم قدرشناس شهرستان نکا که برای گرامیداشت یاد و خاطره جوان خوشنام و جانبخش، مرحوم نعمت علیمیرزایی در مسجد سعادت مهرآباد نکا گرد هم آمده بودند، با بیان اینکه بزرگترین اتفاقات زندگی انسانها از تصمیمهای بزرگ آنان سرچشمه میگیرد، اظهار کرد: تصمیمی که نعمت عزیز و پس از او پدر و مادر بزرگوارش برای اهدای اعضای بدن گرفتند، تصمیمی معمولی نبود؛ تصمیمی بود که عظمت آن امروز هزاران قلب را به احترام این خانواده به تپش درآورد و مردم را برای بدرقه این قهرمان گرد هم آورد.
وی با اشاره به اندوه جانکاه خانواده علیمیرزایی و محمدی افزود: هیچ تسلیتی نمیتواند جای خالی فرزند را برای پدر و مادر پر کند؛ پدر و مادری که با صدای قدمهای فرزندشان آرام میگیرند، چشمانتظار قد کشیدن او هستند و آینده خود را در لبخندهای فرزندشان جستوجو میکنند.
نعمت جان بخشید و رفت، اما نامش برای همیشه ماند
این سخنران مذهبی با تأکید بر عظمت اقدام انساندوستانه این جوان نکایی تصریح کرد: نعمت عزیز ما رفت تا یک حقیقت بزرگ را ثابت کند و آن اینکه «انسانیت هنوز نمرده است.» این جمله را به یادگار از من داشته باشید؛ کسی که اعضای بدن خود را برای ادامه حیات دیگران میبخشد، جلوهای از انسانیت حقیقی را به نمایش میگذارد.
منصوری با قرائت آیه شریفه «وَمَنْ أَحْيَاهَا فَكَأَنَّمَا أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعًا» از سوره مائده گفت: خداوند میفرماید هر کس انسانی را زنده کند، گویی همه انسانها را زنده کرده است. این آیه را نباید تنها خواند یا شنید؛ باید با آن زندگی کرد و خانواده علیمیرزایی و محمدی معنای عملی این کلام الهی را به زیبایی به نمایش گذاشتند.
وی با بیان اینکه بسیاری از انسانها از دنیا میروند بیآنکه نامی ماندگار از آنان باقی بماند، خاطرنشان کرد: نعمت بخشید و رفت، اما ماند؛ چراکه ماندگاری حقیقی به سالهای زندگی نیست، بلکه به بزرگی اثری است که انسان از خود بر جای میگذارد.
او با استناد به بیت ماندگار سعدی:
«سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز
مرده آن است که نامش به نکویی نبرند»
اظهار کرد: خانواده این جوان نشان دادند که انسان تنها برای خودش زندگی نمیکند؛ گاهی بزرگترین معنای زندگی، بخشیدن فرصت دوباره زیستن به دیگران است.
همه قهرمانان در میدان نبرد متولد نمیشوند.
حجتالاسلام منصوری در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به جایگاه قهرمانان در فرهنگ جامعه گفت: وقتی نام قهرمان و پهلوان به میان میآید، ذهنها به میدان نبرد، جبهه، جهاد و افتخارات ورزشی و علمی معطوف میشود؛ اما گاهی بزرگترین قهرمانیها در گوشه یک شهر، روستا یا حتی بر تخت یک بیمارستان رقم میخورد.
وی با ادای احترام به مقام شهدا، از جمله شهدای والامقام حسین مشتاقی و عبدالرحیم فیروزآبادی که از هممحلهایهای این جوان بودند، افزود: اقدام این خانواده از بزرگترین جلوههای ایثار و قهرمانی است که در سالهای اخیر شاهد آن بودهام.
منصوری خطاب به مردم نکا تأکید کرد: اگر قهرمانی وارد شهر ما شود، به احترامش برمیخیزیم و او را تشویق میکنیم؛ اما برای قهرمانانی که از جان خود میبخشند چه کردهایم؟ امروز شما مردم نکا با حضور باشکوه خود در مراسم تشییع نعمت نشان دادید که قهرمانان واقعی شهرتان را میشناسید و قدر ایثار آنان را میدانید.
وقتی یک «جان پسر» کوهها را به لرزه درمیآورد
این سخنران در فرازی تأثربرانگیز از سخنان خود، به دیدارش با بیژن علیمیرزایی، پدر داغدار این جوان جانبخش، اشاره کرد و گفت: شب گذشته ساعتها کنار پدر نعمت نشستم. هر بار که آقا بیژن با صدایی آکنده از اندوه زمزمه میکرد «جان پسر»، احساس میکردم تمام کوهها میخواهند از جا کنده شوند.
وی افزود: امروز نیز در مراسم تشییع، وقتی عمه داغدار نعمت با همان سوز جانکاه فرزند برادرش را صدا میزد، عظمت این مصیبت را با تمام وجود احساس میکردم.
منصوری با تأکید بر اینکه اشک ریختن در فراق عزیزان نشانه ضعف نیست، خطاب به بستگان این جوان گفت: پدر، مادر، عموها، عمهها، خالهها و همه بستگان نعمت حق دارند گریه کنند، دلتنگ شوند و در فراق عزیزشان اشک بریزند؛ چراکه گریه، نشانه عشقی است که ریشه در جان انسان دارد.
وی با یادآوری داستان حضرت یعقوب(ع) و فراق حضرت یوسف(ع) خاطرنشان کرد: پیامبر خدا نیز در فراق فرزندش آنقدر گریست که به تعبیر قرآن چشمانش از اندوه سفید شد. اشک پدر و مادر، نشانه عمق محبت و پیوندی است که هیچ حادثهای نمیتواند آن را از میان ببرد.
حجتالاسلام منصوری در پایان با دعایی جانسوز گفت:
«خداوندا، هیچ پدر و مادری را با داغ جوان امتحان نکن.»
گفتنی است مرحوم نعمت علیمیرزایی، جوان خوشنام نکایی که خود چند سال پیش با دریافت قلب اهدایی، فرصت دوباره زندگی یافته بود، بنا بر وصیت و خواسته قلبی خود و با تصمیم ایثارگرانه خانوادهاش، پس از درگذشت، با اهدای ۱۵ عضو و بافت بدن، جلوهای ماندگار از نوعدوستی و بخشندگی را به یادگار گذاشت.

























