زیارت، ارزشمند است؛ اما مسئولیتپذیری درقبال مردم ارزشمندتر است
زیارت اربعین حسینی، آرزوی هر عاشق اهلبیت(ع) است و هیچ انسان منصفی اصل این سفر معنوی را زیر سؤال نمیبرد. اما آنچه امروز محل پرسش و مطالبه مردم است، نه اصل زیارت، بلکه زمان انجام آن، نحوه حضور مسئولان و بازتاب گسترده رسانهای این سفر است.
در شرایطی که کشور با مسائل و چالشهای مهمی روبهروست و شهرستان نیز با مطالبات متعدد عمرانی، اقتصادی و اجتماعی دستوپنجه نرم میکند، انتظار طبیعی مردم این است که فرماندار به عنوان عالیترین مقام اجرایی شهرستان، بیش از هر زمان دیگری در کنار مردم باشد و با حضور میدانی، پیگیر حل مشکلات آنان شود.
آنچه بیش از همه موجب تأمل افکار عمومی شده، انتشار تصاویر و گزارشهای متعدد از حضور در فرودگاه، پرواز، همراهان و انعکاس این سفر در رسانهها و فضای مجازی است. این نوع پوشش رسانهای، این پرسش را در ذهن مردم ایجاد میکند که آیا در چنین شرایطی، این شیوه از نمایش رسانهای ضرورتی داشت؟
نقد مردم متوجه باورهای دینی یا اصل زیارت نیست؛ بلکه ناظر بر جایگاه مدیریتی مسئولان و ضرورت رعایت اولویتها و درک شرایط جامعه است. یک مدیر باید پیش از هر چیز، احساس و نگاه مردم را ببیند و تصمیمهایی بگیرد که سرمایه اجتماعی و اعتماد عمومی را تقویت کند، نه اینکه زمینه ایجاد پرسش و گلایه را فراهم آورد.
مردم از مسئولان انتظار دارند در روزهای سخت، در کنار آنان باشند؛ گرهی از مشکلات باز کنند، پاسخگوی مطالبات باشند و از هر اقدامی که شائبه فاصله گرفتن از مسائل مردم یا خودنمایی رسانهای را ایجاد میکند، پرهیز کنند.
این نقد از سر دلسوزی و احترام به جایگاه مدیریت شهرستان بیان میشود؛ زیرا باور داریم مدیران موفق، کسانی هستند که صدای مردم را میشنوند، نقدهای منصفانه را میپذیرند و همواره منافع عمومی را بر هر امر دیگری مقدم میدانند.


